Cahangir NAMAZOV
OZARBAYJONGA
Shunchalik ham sevish mumkinmi axir,
Bir bora bormagan, ko‘rmagan joying.
Nomin tilga olsang, yayrasa ruhing—
Hasratlardan esa, baxt tuysa joning!
Ey men ko‘rmagan o‘lka, men sevgan diyor,
Sog‘inchim o‘zingsan, orzuyim hamon.
Ta'rifingga qancha bitmayin doston,
So‘zlarim ojizdir ey Ozarbayjon!
Har kun sayr etaman ko‘chalaringga,
Xayolda Qobustan tomonga oqib,
Olov minorlari yondirar ruhim,
Ko‘zimni yumaman, assalom Boku!
Dengiz nafaslari, shamol shovqini,
Hijron azobimdek to‘xtamas bir on.
Allalar, sehrlab go‘zalligi-la,
Quchog‘iga chorlar, aziz Absheron.
Sen hamon mangusan qadimiy tarix,
Kelajakni etib, hushyor-u ogoh.
Qadimiy qasrlar, fusunkor bog‘lar,
Ularda mujassam Ganja-yu, Qazax.
Iforin his etgum choy daraxtlarin,
Tabiating kabi yashil hislarim.
Astara chorlaydi, kel qardosh deya,
Mehrdan choy damlab berar,
Lenkeran.
Mingachevir —sening suv omborlaring,
Ilhomimdek jo‘shar, to‘lib-toshadi.
Menga yaqindirsan judayam yaqin,
Chunki senda do‘stim yashaydi!
Dunyo g‘amlaridan charchagan ko‘ngil,
Halovat istaydi, huzur istar jon.
Shukr etgil deya, joynamoz to‘shab,
Qo‘llarimga tasbeh tutar Naxchivan.
Qirmizi olmalar yashil olmalar,
Quba tomonlarda ko‘zim qoladi.
Xachmazning keng dala yaylovlari ham,
Yuragimga vatan ishqin soladi.
Sho‘rlangan va lekin unumdor yerlar,
Naqadar tozadir, pokdir hayoti.
Yuragi bo‘ladir satrlarimning,
Shirvan-u, Salyanning sharafli oti.
Judayam charchatdi sog‘inch, iztirob,
Taskin topadirman rasmiga qarab.
Mahkam quchoqlayman havolaringni,
Ko‘klarga uchaman sen bilan Aran.
Eng buyuk og‘rig‘i Ozarbayjonning,
Mening ham —qayg‘uyim senga bog‘liqdir.
Mening o‘zim O‘zbekistonlik,
Tuyg‘ularim Qorabog‘likdir.
Ey men ko‘rmagan o‘lka, men sevgan diyor,
Sog‘inchim o‘zingsan, orzuyim hamon.
Ta'rifingga qancha bitmayin doston,
So‘zlarim ojizdir ey Ozarbayjon!
30.03.2026
AZƏRBAYCANA
Bu qədər ürəkdən sevmək olarmı,
Üzünü görmədən bir başqa yeri.
Adı çəkiləndə ruhum sevinir,
Odur ürəyimin xoşbəxtlik sirri.
Xəyalım dolaşır küçələrində,
Qayalar dil açır Qobustandakı…
Alov qüllələri boylanır, baxır,
Salam söyləyirəm, eşidir Bakı!
Dənizin nəfəsi, küləyin səsi
Hicran yanğısıtək toxtamaz bir an…
Laylası məst edər gözəlliyilə
Qoynuna çağırar əziz Abşeron.
Sən məğrur, əbədi, qədim tarixsən,
Müdrik gələcəkdən xəbərdar, agah…
Qədim qalaların, gözəl bağların,
Köksündə cəmlənib Gəncə və Qazax.
O çay kollarının ətrin duyuram,
Yaşıl yarpaqlayır duyğular hər an.
Astara səsləyir: gəl, qardaş, deyə,
Limonlu çay süzür mənə Lənkəran.
Mingəçevir- səntək hey işıq saçır,
Çoşur ilhamım da səndən başlayır.
Mənə çox doğmasan, elə əzizsən,
Çünki gül qoynunda dostum yaşayır!
Dünya dərdlərindən yorulur könül,
Rahatlıq və hüzur axtarır bu can.
“Şükr elə” deyərək səccadə sərib,
Əlimə bir təsbeh verir Naxçıvan.
Qırmızı almalar, yaşıl almalar,
Quba tərəflərdə gözüm qalıbdır.
Xaçmazın o geniş, xoş yaylaqları
Ürəyimə vətən eşqi salıbdır.
Şoran olsa belə , bərəkəti bol,
Nə qədər təmizdir, xoşdur həyatı.
Döyünən qəlbidir hər sətirimin
Şirvan və Salyanın şərəfli adı.
Sarsıtdı, çox yordu nisgil, iztirab,
Şəkillərdən sənə həsrət baxıram.
Səni hiss edərək qucaqlayıram,
Səninlə göylərə uçuram,Aran.
Azərbaycan, böyük sevgimsən mənim,
Kədərim, sevincim — sənə bağlıdır.
Özüm Özbək oğlu, türk oğlu türkəm,
Amma duyğularım Qarabağlıdır.
Ey mənim görmədən sevdiyim diyar,
İstəyim də sənsən, arzum da sənsən.
Hüsnünə dastanlar söyləsəm yetməz,
Sözüm aciz qalır, can Azərbaycan!
30.03.2026
Azərbaycan dilinə uyğunlaşdıran: Aysel Khanlarqizi Safarli
