“İran Linkoln aviadaşıyıcısına 4 raket atıb. ABŞ isə gəminin heç yaxınlığına belə raket düşmədiyini açıqlayıb. İstənilən halda İran gərək ballistik raketlərini nəticə ala biləcəyi yerlərə atsın, çünki üzən ada olan aviadaşıyıcını batırmaq texniki olaraq mümkün deyil. Bu gəmiləri heç Amerika özü batıra bilmir”.
Globalinfo.az xəbər verir ki, bunu politoloq Turab Rzayev deyib.
Politoloq ABŞ-ın günlərlə bombaladığı, lakin bata bilmədiyi təyyarədaşıyan USS America (CV-66) gəmisini batırılmasını xatırladıb:
“Təyyarədaşıyan gəmilərin necə batırıla biləcəyini araşdıraq.
USS America (CV-66) gəmisinin batması, hərbi gəminin dayanıqlığını nümayiş etdirən dəniz tarixindəki ən böyük “laboratoriya” təcrübəsidir. Hərbi Dəniz Qüvvələri bu əməliyyatı “Batma Təlimi” (SINKEX) adlandırdı.
“USS America” gəmisi 19 aprel 2005-ci ildə limandan Atlantik Okeanının dərinliklərinə (təxminən 5000 metr) çəkildi. Təyyarədaşıyan gəmini batırmaq üçün bombardman 19 aprel 2005-ci ildə başladı. 14 may 2005-ci ildə başa çatdı. Təyyarədaşıyan gəmi nəhayət 25 gündən sonra partlayıcı maddələr yerləşdirilərək batırıldı.
Bu qədər uzun çəkməsinin səbəbi, gəmini dərhal batırmaq istəməmələri idi. Dəniz mühəndisləri hər partlayışdan sonra gəmiyə minərək (və ya sensorlardan uzaqdan istifadə edərək) zərəri yoxlamaq üçün məlumat toplayırdılar. Gəmiyə qarşı hücumlar müasir dəniz müharibəsində rast gəlinə biləcək bütün ssenariləri əhatə edirdi.
Ona minlərlə kiloqram partlayıcı maddə atıldı:
1.Hava hücumları: Lazerlə idarə olunan bombalar və raketlər qırıcı təyyarələr tərəfindən atıldı.
2.Səth hücumları: Digər döyüş gəmilərindən gəmi əleyhinə raketlər (Harpoon və s.) və artilleriya atəşi açıldı.
3.Sualtı hücumlar: Sualtı qayıqlardan atılan torpedalar gövdə müqavimətini ölçmək üçün istifadə olunurdu.
Gəmi o qədər möhkəm idi ki, həftələrlə davam edən ağır bombardmanlara baxmayaraq batmadı. Suya girsə də, tarazlığını qoruya bildi.
Turab Rzayev
Həftələrlə sınaqdan keçirildikdən sonra gəmi artıq ciddi şəkildə zədələndi və məlumatların toplanması prosesi başa çatdı. Onu tamamilə batırmaq üçün gəminin içərisinə partlayıcı maddələrin yerləşdirilməsini əhatə edən “Scuttling” metodundan istifadə edildi.
C4 plastik partlayıcı maddələr gəminin kritik nöqtələrinə (mühərrik otağı və su xəttinin altındakı strateji bölmələr) yerləşdirildi.
Bu partlayıcı maddələr gəminin xarici zirehinə zərər verməyib, əksinə daxili arakəsmələri parçalayıb və suyun gəmi boyunca sürətlə yayılmasına səbəb olub.
Dəqiq miqdar hərbi sirr kimi saxlanılsa da, yüzlərlə kiloqram yüksək partlayıcı maddənin gəminin 80.000 ton ağırlığında olan hissəsini suya itələyəcək qədər böyük bir su girişi yaratmaq üçün istifadə edildiyi məlumdur.
14 may 2005-ci il səhəri, təxminən saat 11:30-da “USS America” gəmisi burnu ilə batdı, təxminən 5100 metr dərinliyə çatdı və bütöv çökdü.
Bu gəminin qurban verilməsinin əsas səbəbi, dəyəri 4,5 milyard dollar olan yeni nəsil Gerald R. Ford sinifli təyyarə daşıyıcılarını “batmaz” hala gətirmək idi.
Mühəndislər bu gəmidə aşağıdakı suallara cavab tapdılar:
Torpedo zərbəsi elektrik sisteminin gövdənin hansı hissəsində çökməsinə səbəb ola bilər? Suya girərsə, gəminin hansı bölmələr sıradan çıxmasına səbəb olacaq? Zireh qalınlığı müasir raketləri dayandırmaq üçün kifayətdirmi?
Bütün bu amilləri nəzərə alsaq, təyyarədaşıyan gəmini batırmaq demək olar ki, mümkün deyil”.
